ऐसा संतांचा महिमा झाली बोलायची सीमा

 आलिंगन घडे मोक्ष सायुज्यता जोडे !!

ऐसा संतांचा महिमा झाली बोलायची सीमा!! (संत तुकाराम).

देवा देवपण देणे हे कलाकारांचे असे कर्तव्य ,

संतांची संगती ठरवी देवाचं गंतव्य .

विठ्ठल रुखमाचे मुले चार मुक्ता ज्ञाना सोपा निवृती यांचा सोपा विचार .

नरसी ते घुमान नामा फडकविली पताका ,पाथरी ते शिर्डी गेली साईची नौका.

भंडारा डोंगरी तुका गाई भागवत , एकनाथ पैठणचा असे दत्ताचा भक्त .

जांब समर्थाचे भांडवल हे मन  , देवगिरी जनार्दन पुजे दत्तध्यान .

भजे विष्णू, शिव, शक्ती आणि नाथजन, अखंड ज्यांची कीर्ती लाभले कलियुगी भोळेपण . 

करती जे वर्तमानाचे उत्तम आकलन आणि घडवी नाम संकीर्तन.

मीरा , गोरा, चोखामेळा , सावता, नरहरी अन् निळा.

जीवनी ज्यांनी रचिला नाम सोहळा.

आजच्या गणांना नाही उरला फार  वेळ , सार त्यासाठी मनाचे श्लोक आणि हरिपाठ सरळ .

म्हणे कुसुमाग्रज शिवा , ध्यानी ठेवावा हा ठेवा .

गायिलेल्या कथा "गाथासार" नामासाठी जपावा.

ऋषि वशिष्ठ जी के 100 पुत्रों के वध के बाद की ये कहानी है ।

सार यही है कि जन्मभर का तप और आधा क्षण सत्संगति दोनो बराबर है।

ऋषि के मुख पर एक अपूर्व आभा दिखाई दी। उन्होंने कहा- आज भी विश्वामित्र क्रोध के मारे ज्ञान-शून्य हैं। उन्होंने निश्चय किया है कि आज भी वशिष्ठ उन्हें ब्रह्मर्षि न कहे तो उनके प्राण ले लेंगे। उधर अपना संकल्प पूरा करने के लिए विश्वामित्र हाथ में तलवार लेकर कुटी से बाहर निकले। उन्होंने वशिष्ठ की सारी बातचीत सुन ली। तलवार की मूंठ पर से हाथ की पकड़ ढीली हो गई। 

सोचा, आह! क्या कर डाला मैंने! पश्चाताप से हृदय जल उठा। दौड़े-दौंडे गए और वशिष्ठ के चरणों पर गिर पड़े। इधर वशिष्ठ उनके हाथ पकड़कर उठाते हुए बोले - उठो ब्रह्मर्षि, उठो। आज तुमने ब्रह्मर्षि-पद पाया हैं।

 

विश्वामित्र ने कहा - आप मुझे ब्रह्मविद्या-दान दीजिए। वशिष्ठ बोले अनंत देव (शेषनाग) के पास जाओ, वे ही तुम्हें ब्रह्मज्ञान की शिक्षा देंगे

विश्वामित्र वहां जा पहुंचे, जहां अनंत देव पृथ्वी को मस्तक पर रखे हुए थे। अनंत देव ने कहा, मैं तुम्हें ब्रह्मज्ञान तभी दे सकता हूं जब तुम इस पृथ्वी को अपने सिर पर धारण कर सको, जिसे मैं धारण किए हुए हूं। 

 

तपोबल के गर्व से विश्वमित्र ने कहा, आप पृथ्वी को छोड़ दीजिए, मैं उसे धारण कर लूंगा।

 

अनंत देव ने कहा, अच्छा, तो लो, मैं छोड़े देता हूं। और पृथ्वी घूमते-घूमते गिरने लगी। विश्वामित्र ने कहा, मैं अपनी सारी तपस्या का फल देता हूं। पृथ्वी! रुक जाओ। फिर भी पृथ्वी स्थिर न हो पाई। अनंत देव ने उच्च स्वर में कहा, विश्वामित्र, पृथ्वी को धारण करने के लिए तुम्हारी तपस्या काफी नहीं है। तुमने कभी साधु-संग किया है? उसका फल अर्पण करो।

 

विश्वामित्र बोले, क्षण भर के लिए वशिष्ठ के साथ रहा हूं। अनंत देव ने कहा, तो उसी का फल दे दो।

 

विश्वामित्र बोले, अच्छा, उसका फल अर्पित करता हूं। और धरती स्थिर हो गई। तब विश्वामित्र ने कहा, देव! अब मुझे आज्ञा दें। 

 

अनंत देव ने कहा, जिसके क्षण-भर के सत्संग का फल देकर तुम समस्त पृथ्वी को धारण कर सके, उसे छोड़कर मुझसे ब्रह्मज्ञान मांग रहे हो?

अर्जुन तू लढ , मा फलेषु कदाचन |

काल परवा एक सदगृहस्थ  भेटले नागपूरकर होते , मी सहज त्यांना विचारले निवडणुकीला इथेच का गावाकडे जाणार . तर काही कन्फर्म नाही असे उत्तर आले मग कुतुहलाने मी  विचारले की मतदान इथले आहे का गावाकडचे तर दोन्ही कडे दोघांचे आहे असे उत्तर आले . 

मग एक इथे आणि एक तिथे असे म्हटल्यावर काही तरी एक निर्णय घ्यावा म्हणून मी बोललो इथेच करा गावाकडे कशाला जाता ?? तर गावाकडे या निमित्ताने तरी विचारतात जर आत्ता नाही गेलो तर पुढे विचारणारे कमी होतील राहनार नाहीत असे उत्तर आले . मग मी  बोललो गावाकडे जा , हा ते तर जाऊ पण कोण होणार मुख्यमंत्री कोणाला द्यायच मतदान कोणी के लागल रिजल्ट ,  मी आपल्या विनोदी शैलीत बोललो कोणीच पक्का सरकार नाही बनणार आणि आजवर तुम्ही न बघितलं न ऐकले असा चेहरा तुमच्यासमोर असेल . 

ते कोण्या एक पक्षाचे निष्ठावान असतील तर ते काही बोलतील या उद्देशाने मी बोललो . 

मला जायला 12 तास लागतील आणि मी सकाळी नाही निघू शकणार तर मी बोललो मग रात्री निघा . तर घराचे मानस रात्री नाही म्हणतात स्वतची गाडी आहे तर दिवासचाच प्रवास बरा असे त्यांनी सांगितले. 

तर मला जशी माहिती आत्तापर्यंत मिळाली त्यावरून मी बोललो मग गावकडेच जा जर तुम्ही त्या गावात संपर्क ठेवू इच्छित असाल नाही तर इथे थांबून इथे द्या मतदान . 

मग इथे कोणले द्यायच ?? 

असे जेव्हा मला विचारले तर मीही निष्पक्ष पणे कोणालाही द्या पान द्या आणि कुठे तरी मतदान करा आणि आपला कर्तव्य  बजावा .

तसे पाहिले तर मतदान हा हक्क पण कर्तव्य सुद्धा . 

आणि कोण येईल कोण नाही येणार या फलापेक्षा   सोडून जसे अर्जुन एक योद्धा म्हणून कुरुक्षेत्रात लढला तसे एक मत देऊन तुम्ही ही तेवढेच मोठे काम करताय असे समजा . 

ध्येय आणि तत्व

जाहिरात आणि त्यांचं ध्येय

आज आपण ध्येय आणि तत्व या दोन गोष्टी आणि त्यांचे जीवनात महत्व बघुयात . वर दिलेल्या लिंक मध्ये सुधांशू त्रिवेदी नावाच्या व्यक्तीने हे काही क्षणात मांडले आहे की सर्व जगात फोफावलेल्या डाव्या विचरसरणीच्या मतांचे ध्येय काय आहे . 

कलियुगी बुद्धिभेद हे साधन आहे तर सर्व गोष्टी बुद्धिभेद करून तुमचे जीवन विस्कळीत करणाऱ्या ह्या डाव्या बाजूच्या पद्धतीचे आपण होईल तेवढे कमीच आकलन आणि अनुकरण करावे .

आजच्या जगात मी आधी मंडल्याप्रमाने भांडवलशाही , समाजवादी आणि तिसरी व्यवस्था जी अलिप्ततावादी आहे त्यात आपण व्यापाऱ्यांचा देश अमेरिकेला कधीही दूर सारून वाचू शकत नाही कारण भलेही कॉलनीचे ते समर्थक असतील पण देश आणि लोकशाही हे तिथे भांडवलदारी पद्धतीत ते सर्वव्यापी आहेत .

आणि समाजवादाचा भूगोल नेहेमीच दुटप्पी आहे .

जेव्हा तत्वांचा विचार केला , तेव्हा पुतीन यांनी भारताला आपला वेळ युद्धकाळातही दिला हे तत्ववादी डावे विचार आणि चीन सारखा देश आपल्या समाजवादाचा वापर दुसऱ्या देशांना सावकारी काय असते ते समजून सांगत आहे हे ध्येयवादी डावे विचार . 

तसाच तत्व आणि ध्येय उजव्या बाजूलाही आहे की कोणीही आमचा विरोधक नसतो जोपर्यंत तो आपल्याकडून काहीतरी देवाण घेवाण करत असतो . जर ध्येय बोलाल तर सकारात्मक विकास आणि उपभोक्तावाद ह्यात शेवटचा उपभोक्ता ही सामील व्हावा ही त्यांची प्रबळ इच्छा असते.

आता त्याच सुधांशू त्रिवेदी यांनी भारताची अर्थव्यवस्था कशी चालते त्यासाठी हे वाक्य वापरले होते

 "जो आया है वो खायेगा, जो कामायेगा वो खीलायेगा, इसलिये बडा सेठ वो नही होता जो पैसा बहुत रखे , बडा सेठ वो माना जाता है जो दान सबसे ज्यादा दे ."

ये लेफ्ट पीक थिअरी सिर्फ भारत में चलती है किसी aur देश में नहीं.

म्हणून जिथे जिथे तत्व अजूनही टिकून आहेत तिथे प्रेम, आपुलकी, जिव्हाळा ह्या गोष्टी काल्पनिक नाहीत पण जिथे ध्येयासाठी तत्व वाया गेले तिथे उभे आयुष्य कृत्रिम असल्यासारखं वाटत असतं. बरेच जण विदेशात जाऊन , तिथे स्थायिक होऊन आत्महत्या केल्याचे कळते कारण जीवनात असलेलं कृत्रिमपण, आणि संस्कृतीचा उपद्व्याप . 

जसे वरील व्हिडिओ च्याच लिंक मध्ये सांगितलं आहे. कौटुंबिक जीवनपद्धती राखून ठेवण्यात आपल्याला यश आले तर ठीक नाहीतर , मिळालेलं स्वातंत्र्य भाकरीच्या सोयीलाच आहे बाकी काही नाही.

वैश्विक राजकारण की खोखली बूनियादे

 पिबन्ति   मधुपद्मेषु  भृङ्गाः  केसरधूसराः |

हंसाः शैवालमश्नन्ति धिग्दैवमसमञ्जसम् ||  -सुभाषित रत्नाकर

अर्थ -   भंवरे (मधुमक्खियां ) तो कमल पुष्पों का रस पीती हैं  और

केसर के फूलों के पराग कणों से लिप्त रहती हैं , परन्तु दैव (भाग्य )

को  धिक्कार है कि सुन्दर हंसों को पानी में उगे शैवाल (काई) से ही

अपना पेट भरना  पडता है |

(इस सुभाषित द्वारा यह प्रतिपादित किया गया है कि लोगों को अच्छा या

बुरा प्राप्त होना उनके भाग्य के  ही आधीन होता  है |)

सच्छिद्रो मध्यकुटिलः कर्णः स्वर्णस्य भाजनम्।

धिग्दैवं निर्मलं नेत्रं पात्रं कज्जलभस्मनः॥

शारङ्धरपद्धति:

कान को, जिसके मध्य में वक्रता और छिद्र हैं, सोने का गहना पहनने के योग्य मगर निर्मल आंख को मामूली कालिख से पुतवाने के योग्य समझता हैं, उस दैव का धिक्कार हैं।

उपर जो 2 सुभाषित दिए गए है वो जगत के बारे मे सद्यपरिस्थिति दर्शाते है ।

रूस यूक्रेन हो या इसराइल गाजा हो ये दुश्मन का दुश्मन दोस्त ये फालतू का रूल जगत में चला है ।

एक तरफ रूस चीन ईरान है । जिनके दुश्मन यूएस यूके वेस्ट देश है । 

इसमें पीसे जाते है वो देश जिनका अस्तित्व सच में ठीक से बना नही हो या वो उनके गुरूर में हो उनके कुछ मानबिंदु होते है उनके कुछ तत्व होते है।

युद्धभूमि वही होती है जहा सच में कुछ भविष्य में बदलाव जारी किए हो।

यूक्रेन का बदलाव था की वो नाटो का हिस्सा होना चाहता था।

और इसराइल को भारत के वजह से साउदी अरेबिया के वजह से ये जंग मिली है।

पाकिस्तान ,चीन, तुर्की इन लोगो को बनियों के देश यूएस ने बहुत संभाला है पर ये वही देश है जिनकी पावर की भूख नहीं मिटती।

रूस और ईरान सिर्फ अपने ऊपर लगे बंधनों के चलते इन देशों का समर्थन करे ये हमारे रूस और ईरान पर किए गए अब तक के भरोसे का सीधा उलंघन है । 

जाने तो इसराइल मैं भी गई है लेकिन पाकिस्तान चीन और तुर्की इसकी आपदा को अवसर बना रहे है।

इस बात से और एक सिख मिलती है जो माननीय डोनाल्ड ट्रंप की कही हुई है एक दिन मैं 6 बिलियन डॉलर राख होगये मेरे 5 सालो मैं मैंने ऐसा कभी नहीं होने दिया क्युकी वो रिपब्लिकन कैपिटलिस्ट मेंटालिटी रखते है । जहा डेमोक्रेटिक और कम्युनिस्ट मेंटालिटी हो वहा आपको जंगे जारी रखनी होगी।

आखिर मैं ये कहूंगा की 

कैपिटलिस्ट्स are bull 🐂

कम्युनिस्ट are bear 🐻

Countries from 3Rd world including israil are turtle 🐢।

Who have to see both land (peace) & water (survival) and also keep moving on both.

यहुद आणि हूनुद - शेतकरी आणि क्षत्रिय

जर आजच्या जगात शांततेत असताना शेती आणि युद्धात असताना योध्दा असे कोणी देश सापडण्यात आले तर ते इस्राईल आणि भारत असतील कारण या प्रांतात जे बहुसंख्य गण आहेत ते स्वतःला सर्वप्रथम या मातीचा अंश मानतात जन्मभूमी (motherland) ही गोष्ट याच लोकांना माहीत आहे .

ते इतर पंथाना योग्य मान्यता आणि वागणूक देतात .

सन्मान मग तो आत्मसन्मान असो की अतिथी सन्मान तो याच देशात विशेष करून बघायला मिळतो.सर्व बाजूंनी या दोन्ही देशांना शेजारी हे नालायक मिळाले आहेत जे या ना त्या कारणाने वाद कायम ठेवत असतात.

एक साधा फरक आहे तो म्हणजे भारतीय गणराज्य जिथे जिथे होते ते सर्व प्रदेश आजही भारतीय जनता म्हणूनच भारतियांना पाहतात म्हणूनच सिंगापूर, थायलंड , कंबोडिया, इंडोनेशिया , मॉरिशस हे आजही भारतीय लोकांना आपलेच मानतात कारण पूर्वी दर्शन फक्त दोष आणि दिशा दाखवते ज्याने त्याने पटेल ते घ्यावे हे मूलभूत अधिकार आहेत.तसेच आम्ही निसर्गाचा कौल मानतो 

याउलट जेरुसलेम मध्ये उद्भवलेल्या सर्व दर्शन जे आहेत त्यांना थोपण्याची एक जुनी परंपरा आहे.इथे नेहमीच निसर्गाची अव्हेलना होत राहते म्हणून की काय इथेच सर्वात जास्त युद्ध झाले आहेत. तसेच सगळ्या जुन्या संस्कृती इथून नष्ट झाल्या आहेत म्हणून यहुदी आजही अनेक वेळा पूर्ण जगाशी संबंध ठेवतो पण आपली जन्मभूमी त्याला सगळ्यात महत्वाची.

जर जगाला अन्न वस्त्र निवारा या मूलभूत गरजा कमीत कमी कार्यात पाहिजे असतील तर हे दोन्ही देश जगले पाहिजेत त्यांच्या सर्व ताकदीनिशी. 

त्रिशूल आणि पांचसत्ता आणि likert scale

वर दिलेल्या त्रिशूल आणि डमरू च्या आकृतीतून आपल्याला हे कळते की धर्मसत्ता, राजसत्ता, अर्थसत्ता, शिक्षणसत्ता आणि प्रचारप्रसार सत्ता अश्या पाच प्रकारच्या सत्ता आजच्या जगात आहेत .

धर्म अर्थ आणि काम ह्या बळाच्या जोरावर चालतात तर शिक्षण आणि प्रचारप्रसार सत्ता प्रसिध्दीच्या जोरावर चालतात. 

जसं शुलांचे प्रहार करने काम आहे आणि डमरू च्या दोन बाजू नाद करत राहतात अगदी तसे.

उदा. धर्म - तीर्थक्षेत्र - पूजारी 

राज - विधानसभा - आमदार

अर्थ - व्यापारी संकुल  - अध्यक्ष

शिक्षण - संस्थान - निर्देशक

प्रचारप्रसार - कलाकार आणि पत्रकार.

आता जो कोणी स्वतः प्रगत आणि सुखी जीवन जगतो आहे त्याने आपण कुठे कोणत्या पातळीला आहोत ते समजून घ्यावे.

जर खरेच स्वतःची प्रगती मोजायची असेल तर या 5 गोष्टी likert scale वर मोजून घ्या आणि त्यावरून पुढे योग्य ते निर्णय घ्या .

सर्व लोक जे क्वालिटी मोजू पाहतात त्यांनीं खाली पाहा likert scale.

ओबीसी प्रर्वगातुन मराठा आरक्षण मागणी योग्य का ..!➖ राजेंद्र निकम,_

 *_मराठा समाज आरक्षण पासुन वंचित का ? आणि 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन मराठा आरक्षण मागणी योग्य का ..!➖ राजेंद्र निकम,_*

राज्य घटना कलम 340, अनुच्छेद 15(4) व 16(4) नुसार SC ST व्यतिरीक्त जे  सामाजिक शैक्षणिक दृष्ट्या मागास आहेत (ओबीसी) त्यास आरक्षण देण्याची तर्तुद आहे.  तसेच 

मंडल आयोग शिपारस व मा. सर्वोच्च न्यायालय इंद्रा सहानी निवाड्यातील निर्देशा नुसार ओबीसींना त्यांच्या  लोकसंख्येच्या 50% प्रमाणात आरक्षणाची तर्तुद आहे. 

महाराष्ट्र राज्यात लोकसंख्येंने  ओबीसी हे

◼️सन 1931 जनगणने नुसार ओबीसी *33%*,

◼️भारतिय जनगणना रजिस्टर ऑफिस महाराष्ट्रात ओबीसी  *33.88%* ,

◼️केंद्रीय समाज कल्याण विभाग महाराष्ट्र राज्यात  ओबीसी *33.08%,*

◼️महाराष्ट्र राज्य बहुजन कल्याण विभाग कडील आकडेवारी नुसार ओबीसी *32.8% ,*

◼️महाराष्ट्र राज्य शिक्षण विभाग आकडेवारी नुसार ओबीसी 30%,

◼️निरगुडकर आयोग आकडेवारी नुसार *33%,*

◼️बाठिंया आयोग परप्रांतीय सह ओबीसी *37%*,

*सदर विभाग कडील आकडेवारी नुसार महाराष्ट्र राज्यात 33% ओबीसी लोकसंख्येने आहेत हे सिद्ध होते.* म्हणजेच त्यांना मंडल आयोग व इंद्रासहानी निवाड्यातील निर्देशा नुसार 16.50% आरक्षण असणे गरजेचे  आहे. 

*महाराष्ट्र राज्यात ओबीसीना आरक्षण कसे कधी किती सुरू केले ते पाहूयात.*

*◼️दि. 21 नोव्हेंबर 1961 , शासन निर्णय- शिक्षण ल समाज कल्याण विभाग  क्र. सीबीसी  1461/म,* अन्वये विमुक्तजाती व भटक्या जमाती करीता 4% आरक्षण सुरू केले. ( तात्कालिन शासनाने  याच शासन निर्णय मध्ये सुधारणा करत विमुक्तजाती व भटक्या जमाती वर्गातून  अनेक जाती जमातींना आरक्षण दिले आहे)   

*◼️दि. 13 ऑक्टोबर 1967 , शासन निर्णय - शिक्षण व समाज कल्याण विभाग क्रमांक. सीबीसी 1467-म,* अन्वये प्रथमच राज्यात  ओबीसी 180 जातीची यादी तयार करून त्यास *10% ओबीसी  आरक्षण* दिले. ( याच शासन निर्णय मध्ये वेळो वेळी सुधारणा करत शेकडो जाती जमातीना आरक्षण दिले आहे)

1992 मध्ये तात्कालिन  सरकारने धनगर व वंजारी समाजाला ओबीसी यादीत समावेश असतानाही त्यास कोणत्या आयोगाची शिपारस नसतानाही अजुन एक भटक्या जमाती व विमुक्तजाती यादीमध्ये समावेश करत विमुक्तजाती व भटक्या जमाती चे 4% आरक्षण *2% वाढ केली.*

मंडल आयोग शिपारस व इंद्रासहानी निवाड्यातील निर्देशा नुसार महाराष्ट्रातील ओबीसी व ओबीसीचे उपवर्गास 16% आरक्षण पुरेसे असतानाही दि. 23 मार्च 1994 ला तात्कालिन मुख्यमंत्री शरद पवार सरकारने मंडल आयोगाच्या शिपारसी स्विकार करण्याच्या नावाखाली  मनमानी पद्धतीने ज्या जातींना मंडल आयोगाची शिपारस केली नव्हती  अशा शेकडो जातींना ओबीसी व विमुक्तजाती भटक्या जमाती  यादीत समावेश केला *( मराठा नाही तो मागास हाच निकष लावलेला दिसतोय)* आणि ओबीसी मुळ  16%  आरक्षणात *14% आरक्षण वाढ केली* हा फुगा दिसू नये म्हणून ओबीसीचे उपवर्ग खालील प्रमाणे  केले ( भारतात असे कोणत्या ही राज्यात उपवर्ग नाहीत)

*विमुक्तजाती अ -3% ,*

*भटक्या जमाती ब -2.5%,*

*भटक्या जमाती क -3.5%,*

*भटक्या जमाती ड- 2%,*

*ओबीसी -19%,*

*महाराष्ट्र राज्यात  एकुण आरक्षण ओबीसी  30%,*

*अनुसूचित जाती 13%,*

*अनुसूचित जमाती 7%,*

*असे एकूण 50% आरक्षण संवैधानीक कोटा पुर्ण केला .*

*◼️सन1995 ला अती मागासवर्ग स्थापन करून काही जातीना 2% आरक्षण दिले.* 

*🛑एकूण आरक्षण 52% झाले.🛑*

मा. सर्वोच्च न्यायालय रिट पिटीशन क्रमांक 930/90 इंद्रासाहणी व इतर विरूद्ध भारत सरकार या निवाड्यातील निर्देशा नुसार ओबीसी मधुन कोणा घटकाला  किंवा जाती ला  आरक्षण हवे असेल तर

*1) राज्य मागासवर्गीय आयोगा मार्फत त्या जातीचे/घटकाचे  सर्वेक्षण करून सामाजिक शैक्षणिक दृष्ट्या मागास असल्याची शिपारस आवश्यक ,*

*2) ओबीसी चे लोकसंख्येच्या 50% प्रमाणात आरक्षण असणे आवश्यक,*

*3) ओबीसी यादीचे दर दहा वर्षांनी सर्वेक्षण करून प्रगत जातींना आरक्षण यादीतून बाहेर करणे आवश्यक.* 

सदर सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्देशाचे उल्लंघन महाराष्ट्र राज्य सरकारने केले आहे. त्यामुळे *आज महाराष्ट्रात राज्यात जो  अधिनियम 2001 नुसार जे ओबीसी व ओबीसी चे उपवर्गाचे 32% आरक्षण आहे, ते सर्व घटनाबाह्य कालबाह्य अतिरिक्त आहे.*

*दि.23 मार्च 1994 ला शासन निर्णय करून जे  ओबीसीचे 14% आरक्षण वाढ केली आहे ते 14% आरक्षण 100% अतिरिक्त आहे.हे 14% अतिरिक्त आरक्षण मराठा  समाजाच्या वाट्याचे होते.*  

 टीप ..1990 ला मंडल आयोग म्हणतय लोकसंख्येच्या 50% आरक्षण असावे त्यानुसार  महाराष्ट्रात ST व SC यांना 20%आरक्षण मिळते त्या अर्थी ST व SC हे 40% आहे, OBC यांना 32% आरक्षण मिळतेय  त्याअर्थी OBC हे 64% असायला हवे. मुस्लिम हे 17% आहेत. ब्राम्हण,जैन, ख्रीचन,पारसी,मारवाडी हे 8% आहे, मराठा 32% आहे...*म्हणजे महाराष्ट्राची लोकसंख्या किती तर 161%.*. महाराष्ट्राची लोकसंख्या 100% च्या पुढे जाते  हेच कमालीचे हास्यास्पद आहे .

*हे 32% ओबीसी चे घटना बाह्य, कालबाह्य ,अतिरिक्त आरक्षणाला धक्का लागू  देणार नाही ही भुमीका राज्यातील नेते मंडळी  देवेंद्र फडवीस, अजितदादा पवार, आशोक चव्हाण  पासून ते छगन भुजबळ, विजय वडेट्टीवार ,पंकजा मुंडे, हाके नरके, शेंडगे ,पाटोले, डांगे वगैरे वगैरे सर्वच नेते मंडळी घेतांना दिसतात हे  असंवैधानिक आहे.*  त्यामुळे  सन 2014 ला तात्कालिन मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण काॅग्रेस व राष्ट्रवादी सरकारने मराठा समाजाला 50% वरील *ESBC स्वतंत्र प्रर्वगातुन  आरक्षण दिले. ते 50% वरील असल्याने टिकले नाही.* 

*सन 2018 ला तात्कालिन मुख्यमंत्री फडणवीस बीजेपी व सेना सरकारनेही ओबीसी  मुळ अतिरिक्त घटनाबाह्य कालबाह्य आरक्षणाला धक्का न लावता मराठा समाजाला 50% वरील स्वतंत्र SEBC प्रर्वगातुन आरक्षण दिले ते 50% वरील असल्याने कोर्टात टिकले नाही.*

दोन दोन वेळा मराठा समाजाला 50% वरील आरक्षण दिले ते दोन्ही आरक्षणे मा. सर्वोच्च न्यायालय रिट पिटीशन इंद्रासाहणी विरूद्ध भारत सरकार या निकालातील या निवाड्यातील निर्देशाचे उल्लंघन होत असल्याने  कोर्टात टिकली नाहीत. थोडक्यात राज्याला आरक्षण बाबतीत *50% आरक्षण मर्यादा  ओलाडता येणार नाही नाही...!* आणि जे कुणी सरकार 50%   वरील आरक्षण देणार असेल ते कोर्टात टिकणार नाही, दिले तरी मराठा समाजाची फसवणूक असेल .

मराठा समाजाला कोर्टात टिकणारे  संवैधानीक आरक्षण हवे असेल तर 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन आरक्षण मागणी करणे आवश्यक आहे. त्यामुळे आपण 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन मराठा आरक्षण मागणी आपण करत आहोत पण काही तथाकथित लोक या समाजहितांच्या भुमीकेचा विरोध करत आहेत. अशा दोन चार लोकांचा विरोध झुगारून आपणास 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन आरक्षण मागणी नेट्याने लाऊन धरली पाहिजे. तसेच ओबीसी व ओबीसी चे उपवर्गाचे घटनाबाह्य अतिरिक्त कालबाह्य झालेले आरक्षण रद्द करावे ही मागणी करणे आणि न्यायालयीन लढा उभा करणे आवश्यक आहे.  कारण जोपर्यंत ओबीसी व ओबीसीचे उपवर्गाचे घटनाबाह्य अतिरिक्त कालबाह्य झालेले आरक्षण रद्द होत नाही, तोपर्यंत मराठा समाजाला 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन मराठा आरक्षणाचा मार्ग मोकळा होणार नाही. हे ही तितकेच खरे आहे. 

 मराठा समाज मा. न्या. गायकवाड आयोगा नुसार  सामाजिक शैक्षणिक दृष्ट्या मागास असल्याने मराठा समाजाचा 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन आरक्षण हा मराठा समाजाचा  संवैधानीक अधिकार आहे. 

*महाराष्ट्रातील 288 विधानसभा आमदारांना स्थानिक मराठा बांधवांनी निवेदनं देऊन 50% आतील ओबीसी प्रर्वगातुन आरक्षण द्यावे ही मागणी करणे आवश्यक आहे.  मराठा आरक्षण ही लढाई समाजातिल गोरगरीब कष्टकरी शेतकरी शेतमजुर मोलमजुर  सर्वसामान्य मराठा समाजातील  95% घटकाची आहे ति आपल्यालाच लढावी लागेल.*

टीप.  मा. सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्देशानुसार  राज्य मागासवर्गीय आयोगा मार्फत सर्वेक्षण करून तो सामाजिक शैक्षणिक दृष्ट्या मागास आहे अशी शिफारस  असल्यास जातीस  त्यांच्या लोकसंख्येच्या 50% प्रमाणात आरक्षण द्यावे व जे अनेक दशके आरक्षणाचा लाभ घेत आहेत अशा जाती पैकी सर्वेक्षण करून ज्या जाती  प्रगत ठरत आहेत किंवा आयोगाची शिपारस नाही अशा जातीस आरक्षण यादीतून बाहेर करावे व सामाजिक शैक्षणिक दृष्ट्या मागास असल्या मराठा समाजाला 50% आतील  ओबीसी प्रर्वगातुन आरक्षण द्यावे. हि संवैधानीक भुमीका आम्ही  मांडत आहोत ही नोंद घ्यावी. 

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

जंग जितने वाले इतिहास लिखते है । पर जंग में बच ने वाले संस्कृति/ तकनीक बचाते है।

 भारतीय सनातन धर्म मैं युद्ध को भी कला माना जाता था ।

ये जो अब्राहमिक मजहब , पंथ है उसके अनुसार जंग जितने के अत्याचार करके किसीको नीचा दिखाने के लिए को जाती है।

ये जितने भी प्रकार के डिस्क्रिमिनेशन है वो सभी इन्ही अब्राहमिक मजहबी लोगो के चोचले हैं।

तो बात होती है तकनीकी की । यहूदी , हिंदू वो लोग है जो तकनीक सांझा करने की बात करते है छीनना कोई और ही सिखाता है ।

इसीलिए भारत और इसराइल ने जर्मनी, रूस , जापान , इनसे तकनीकी शेयर करली और आज भी ऑटोमोबाइल , ट्रांसपोर्टेशन, इनमे हमारा योगदान रहा है।

यूएस ने इलेक्ट्रोनिक तकनीक सिर्फ तैवान,चीन,जपान से आगे नाही जाणे दिया और आज रिझल्ट सामने है ।

हम तकनीक को बचाए तो कैसे क्योंकि जो अभी लीडर है वो ही कभी चोर थे । वो सिर्फ बेच के कमाना जानते है । त्याग और समर्थन , सेवा उनके मन मैं है ही नही।

फिर एक बार कहेंगे । जंग कोई भी जीते हमारी संस्कृति और तकनीक बची रहनी चाहिए।

हमारी पुरखो ने कभी मन्दिर की मूर्तियां अक्रांतो से बचाई थी। क्यू की वो जानते थे आदर्श रखने से वंश को ज्ञान रहता है की ये मार्ग ही उत्तरजीविता, और समय के साथ बदलाव जारी रखता है। 

प्रवासी ग्राम सदस्याचे ग्राम पंचायतीला पत्र

 मी या ग्राम पंचायतीचा गावातील एक प्रवासी सदस्य , 

जर निवडणूक होत आहे तर सर्व भूमिपूजन झालेल्या संकल्पांचे लोकार्पण करण्याची जबाबदारी येणाऱ्या नवीन स्थानिक स्वराज्य संस्थेची असेलच यामध्ये दुमत नाही, आणि हे काम ठरलेल्या वेळेत होईल याची खात्री सर्व ग्रामस्थ करून घेतीलच.

जर मागील 5 वर्षात काही विकासकार्ये झाले असे मान्य केले तर आता ग्रामस्थांच्या अपेक्षा सहिजिकच वाढल्या आहेत .

गावाला जर अन्न वस्त्र निवारा या मूलभूत गरजा नंतर काही लागते ते म्हणजे प्रसारमाध्यमे आणि दळणवळणाच्या सोयी.

ज्या गोष्टी साहजिकच ह्या गावाला जगाशी जोडण्यासाठी महत्त्वाच्या आहेत .

जर मी म्हणालो की या गावातील सूना आणि लेकी या गावाला प्रवास करने टाळतात कारण 24 तास चालणाऱ्या शहरात राहणाऱ्या आम्हा लोकांना सार्वजनिक वाहतूक उपलब्ध नाही तर ती अतिशयोक्ती ठरणार नाही .

त्यासाठी गावाला एक बसस्टँड असणे आणि त्यासाठी गावातून  लागेल तो पाठपुरावा करून ते आपल्या पदरात पाडून घेणे हे नवीन प्रथम नागरिकाचे कर्तव्य असावे.

तसेच गावाला जोडणारे सर्व रस्ते रहदारीयोग्य असावेत.

संत तुकडोजी चा भाषेत सांगायचं झालं तर 

गाव हा विश्वाचा नकाशा! गावावरून देशाची परीक्षा! गावचि भंगता अवदशा! येईल देशा!!

विश्वाच्या नकाशा असलेल्या गावाचा नकाशा प्रत्येक गावच्या ग्रामदेवता असलेल्या मंदिरात असावा . जो पुढे जाऊन तुम्हाला नवीन शोध घेण्यासाठी सहकार्य करेल .

ह्या गावाला ह्या सर्व अपेक्षा पूर्ण करण्याची जबाबदारी कोणी घेत असेल आणि त्यासाठी ती मनापासून प्रयत्न करणार असेल तर सर्व गावकरी मतांच्या स्वरूपात त्याला प्रथम सहकार्य करतील.

आता सदस्यांचे महत्व काय हे जर समजून सांगायचं झालं तर आपापल्या वॉर्डातून काय मागण्या आहेत त्या पोचवून त्यासाठी योग्य तो पाठपुरावा करने हे त्यांचे कर्तव्य आहे.

आज एवढेच, 

आमचा सहवास सणावाराला , करतो प्रवास पुन्हा राहत्या प्रदेशाला.

आपलाच एक प्रवासी ग्राम सदस्य . 

मोदी सरकार को पत्र

 प्रति मोदी सरकार

राम राम साऱ्याने!

इस पत्रलेखन का विषय हे जो भी जालना जिल्हा मे हो गया उसका मैं एक सामान्य व्यक्ती के नाते सहभागी था!

विषय के अनुसार हमे ये आशा है मैं या मेरे जैसे इच्छुक मराठा ओबीसी व्यक्ती को जेपी नड्डा जी या चंद्रकांत पाटील जी भाजपा से संधी मिलेगी!!

अगर शत प्रतिशत भाजप के लक्ष्य को पूर्ण करना है तो ये ऊस प्रक्रिया का एक महत्त्वपूर्ण योगदान होगा !!!

जब हम भाजप की निती को ठीक से समझते है तो हमे ये पता चलता है की ये हमारी प्राथमिकता नही होती ,अगर बाबासाहेब के दिये गये आरक्षण को लोग LPG सबसिडी की तरह flexible समझते. 

पर कूछ ग्रसित लोकप्रतनिधींयोने इसे अपनी जागीर समजने का साहस किया है , उस को न्याय मे मोदी सरकार को परावर्तित करना होगा !!!

उपर के विषय में मुझे एक सामान्य नागरिक के तोर पर पूर्ण विश्वास है .

अब एक नया विषय जो इस का एक प्रमुख कारण भी हो सकता है !

विषय है मराठवाडा के विकास की अगर सच में सरदार वल्लभ जी ने 1948 ये देवगिरी का प्रदेश भारत को विकास करने के लिये दिया था तो भुसावळ जैसा जंक्शन, पुणे जैसी इंडस्ट्री, यहा होनी चाहिए थी!!

मुझे नितीन गडकरी जी को आपके माध्यम से ये बताना है की गंगा जैसे जलवाहतूक मराठवाडा मे गोदा के माध्यम से हो सकती है !! मैं खुद इच्छुक रहुंगा अगर नितीन जी amphibious vehicle और boathouse के माध्यम से यह जलवाहतूक को बढावा दे तो मैं अपना योगदान अवश्य दुंगा.

एक सामान्य नागरिक गोदामय्या के किनारेवाला!!!

शिंदे सरकारला पत्र

 प्रति शिंदे सरकार, 

आपण बोलून मोकळं व्हायचं म्हणून हा उद्योग.

काही महिन्यांपूर्वी उबाठा सरकारमध्ये जेव्हा तुम्ही होता तेव्हा असा एक निरोप  आमच्यासमोर आला की स्थानिक स्वराज्य संस्था ह्या राजकीय आरक्षण विरहित असतील . जरी हे नकळत आणि वेगळ्या हेतूने केले गेले होते तरी ते सध्याच्या ओबीसी आरक्षण जहागिरी ला धोका होते , हे लहान पक्षाला संपविनाऱ्या मगरमच्छ भाजपला संधी देणारे होते .

आणि त्याला पाठबळ देण्यासाठी तुम्ही जो प्रताप केला तो सर्व जनता बघत होती . कालांतराने तुम्ही गायकवाड समितीत केलेल्या ढोबळ चुकांची दुरुस्ती करण्याची तुम्हाला मनोज जरांगे पाटील यांनी संधी दिली आहे ,त्याचा योग्य उपयोग तुम्ही कराल हि अपेक्षा .(52 टक्के ओबीसी समाज हा मराठा 32 टक्के पकडुनच होतो ).

त्या ठिकाणी जमलेला दिड दोन कोटींचा जनसमुदाय , हेच समजून सांगत होता की काही फालतू आणि अहंकारी पुढर्यांसाठी वेळोवेळी गरिबांचा तळतळाट लावून घेतला तर पुढील काळात तुम्ही चुकीचा आदर्श ठेवाल.

आरक्षण हे जेव्हा पहिल्यांदा दिले गेले ते विक्टिम कार्ड होते, आज त्याकडे काही लोक जहागिरी म्हणून बघतात , जे की खरंच चुकीचं असल पाहिजे.

न्याय लांबविले तर ते न्याय नाकारणेच  असते , 

कळावे लोभ असावा .

एक सामान्य मराठा ओबीसी नागरिक.

चंपावती नगरी

 ही चंपावती नगरी , उत्तरेला गोदामाई साजरी.

अंबेजोगाईला असे मंदिरी  योगमाया योगेश्वरी .

परळीचा वैद्यनाथ , पुरुषोत्तमाची पुरुषोत्तम पुरी.

शनी असे राक्षसभूवनी , वासे तिथे अनुसया आणि अत्री.

सौतड्याचा रामेश्वर , विप्र नगरी खंडेश्वरी.

 मांजरसुंभ्याचा कपिलाधार , वाहे बिंदुसरा कंकालेश्वरी.

गंगामसल्याचा मयुरेश्वर, असे भुईकोट धारुरी. 

तलावड्याची त्वरिता, लिमगावचा तपेश्वर ,

प्रथम चरण अर्पण ग्रामदैवत जायकाई आम्हा उध्दारी.

आधुनिक वनवास - प्रकार

पूर्वकल्पना: -आधुनिक वनवास (स्थलांतर, वसाहत इत्यादी)

ॐ तत्पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि

तन्नो रुद्रः प्रचोदयात्॥

हा वनवासाच्या टप्प्यातील अंतिम प्रकार जो शिवाला वर्णन करतो जेव्हा तो सतीच्या विरहात होता सर्व जगापासून स्वतःला दूर करण्याचा प्रयत्न करत होता  ,ह्या प्रकारात असलेला मनुष्य त्रिकालदर्शी (omniscient) असतो  आणि संसारात तो रमणारा बिलकुल नसतो . आणि इतिहासात जेवढे काही महान व्यक्ती झाले ते त्यांच्या शिखरस्तरावर तेव्हाच होते जेव्हा ते एकटे होते ,त्यांच्या  सामर्थ्याला सीमा घालणारे कोणी नसते . जगाच्या रचनेत घडावे असे बदल ह्या वनवासी मनुष्याच्या हातून घडतात . 

न निर्मिता केन न दृष्टपूर्वा न श्रूयते हेममयी कुरङ्गी ।
तथापि तृष्णा रघुनन्दनस्य विनाशकाले विपरीतबुद्धिः ॥

हा वनवासाचा मध्यम प्रकार आहे जेथे सामर्थ्याची परीक्षा घेणारी  आणि सामर्थ्याला आवर घालणारी एकाच व्यक्ती असते  हा प्रकार रामाला वर्णन करतो जेथे कधीही ना ऐकेलेल्या एका गोष्टीसाठी मनुष्य धडपडत राहतो  जसे रामाने सुवर्णमृगासाठी केले. माणसाच्या मर्यादा अधोरेखित करून मर्यादा धर्मात परिवर्तित (learned  helplessness ) करण्यासाठी हे काम करतात . मनुष्याला त्याच्या धर्माची जाणीव करून देत राहतात . 

क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते ।

क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप ॥2.3॥

हा वनवासातील  बहुतेक  जणांच्या जीवनांत असलेला  प्रकार आहे  हा अर्जुनाला वर्णन करतो  जेथे सामर्थ्याची परीक्षा  घेणारे क्षणोक्षणी भेटत राहतात पण  जो  जड गोष्टींसाठी   अविरत परिश्रम करत राहतो  . भले काही ठिकाणी त्याला  त्याची हृदयाची दुर्बलता आणि  थकवा ग्रासत राहतो . (materialism ) जडवाद हा शिकवायची गोष्ट नसते फक्त ती अनुभवायची  , भोगायची गोष्ट आहे हे सिद्ध करत राहतात . 

3 steps of vamana & need to accept it

मध्ययुगाकडे वाटचाल -

पूर्वकल्पना: 

नवीन शेती कायदाआणि शेती .

सहानुभूती किंवा दहशत :रहस्यांचा समुद्र शिवा Sympathy or Terror :Shiva the Ocean of Secrets

शेती : - व्यवसाय की स्वयंरोजगार

Agriculture to be included in organised sector.

___________________________________________________________________________________

नवरत्नांचे राज्यासाठी  काय योगदान असते ते आज बघायला मिळाले . जुन्या मुघल शासनात नवरत्न हे विविध कला क्षेत्रातून असायचे आणि ते बाकी काही करो किंवा नाही  पण राजाची जीहुजुरी त्यांचे प्रथम कर्तव्य होते . 

आज सद्यपरिस्थितीत  भारत हा अंतर्गत संकट आणि बंडाच्या उंबरठ्यावर कसा आहे हे जगाला माहित आहे असे जर कोणी म्हणाले तर त्यात वावगे असे काही नाही . पण भारतीय नवरत्न अशी काही परिस्थितीच नाही असे आवेशाने सांगत असतील तर ते त्यांच्या पदाचा मान ठेवत आहेत असेच म्हणावे लागेल . 

यात कोणीही चुकीचा प्रचार करत नाही पण हा भारताचा अंतर्गत वाद आहे ,पण त्याचे कारण सरकारी धोरण आहे ,भारतीय एकात्मता आणि भारतीय संस्कृती ह्यांचा संबंध येथे लावला जाऊ शकत नाही . 

आणि ज्याप्रमाणे यापूर्वीही अनेकदा विरोधात भूमिका घेणारे देशद्रोही ठरवले गेले त्यात अजून काही लोकांची भर पडली असेच आहे .

पण यावेळी मुद्दा हा व्यवसाय , जीवशैली , धर्म, जात नसून जमीन हा आहे . जोपर्यंत जमीन ताब्यातून घेतली जात नाही तो पर्यंत कुळ शेती करत राहील . 

पण काही कायद्यांनी जमीन ही अप्रत्यक्षपणे का होईना एका जटिल संघटनेस वापरण्यासाठी दिली जाणार आहे . 

ह्याने काय होईल ते आम्ही वेगळे सांगायची गरज नाही . 

आज आम्हाला माहित आहे उतरंड कशाला म्हणतात . (इंग्रजीत त्याला organization असे गोंडस नाव आहे) . 

आणि कुळांचे व्यवस्थेतील स्थान काय होते तेही आपण सगळे जाणतो . 

प्रसंग आधीच हाताबाहेर गेलेला असताना तो निवळण्यासाठी प्रयत्न करावं का ढवळण्यासाठी तो प्रसंग दुर्लक्षित करावा हे सरकारला सूचित करणारे आमचे काम आहे ते आम्ही करत राहू . 

बाकी सरकार आणि राजा हे अनेक दुय्यम मंत्री मंडळा ने भरलेल्या संसदेत हवे ते करण्यास पात्र आहे . 

नवीन शेती कायदाआणि शेती .

खाउजा  आणि शेती यामध्ये काही संबंध आहे का ह्याचा विचार करताना

 गावाकडे दिवाळीला जाण्याचा प्रसंग आला . 

गावामध्ये जेव्हा सण समारंभ असतात तेव्हा लोक पर्यटन क्षेत्र म्हणतात , तेथील वातावरणाचा आनंद मिळतो . 

कारण अनेक ठिकाणचे आमच्यासारखे लोक तिथे एकत्र येतात प्रत्येकाचे रहाणीमान बोली वेगळी असते आणि गाव आणि तेथील लोक त्यांना सामावून घेतात. 

तसेच गावात गप्पा आणि बैठका तशा रोजच्याच पण अशा काळात विशेष करून बाहेरून आलेले लोकही त्याचा भाग होतात. 

अशाच बैठकीत जेव्हा हा  नवीन  शेती कायदा सगळीकडे प्रकाशझोतात होता ,तेव्हा हा विषय निघाला आणि आम्ही त्यात साहजिकच  सहभागी झालो. काही तपशिलांसह बैठकीत उपलब्ध सर्व गोष्ट खाली मांडत आहे . 

काही लोक सहजच गाव आणि शहर यातील पैशाचा फरक पाहून शहराकडे आकर्षित होतात ,

पण शहरात खर्च तेवढाच आहे म्हणून शहरातील पगार नावाची गोष्ट आणि गावातील उत्पन्न किंवा जे कोणी कारखान्यात काम करत आहेत त्यांचा पगार यात तफावत नक्कीच आहे . आणि त्याचे कारण म्हणजे कारखाने स्वतःची वीज खरेदी करतात असे नाही (तिथे power  plant  असतो) म्हणजे तेथील कामगारही पूर्णपणे वीजखर्चमुक्त असतो जो शहरात पगाराच्या १०% तरी असतो. 

त्यात भर म्हणजे शहरातील फॅक्टरी २४*७*३६५ चालूच असते पूर्ण बंद ती कधीच केली जात नाही (सर्व बंद असताना डागडुजी आणि विस्तार कार्य चालूच असते पण पूर्णपणे बंद नाही होत ). तसेच शहरेही २४ तास चालूच असतात. 

याउलट गावात जरी २४ तास गावातील लोक काम चालू ठेवतात पण बाहेरील जगाशी काही सोयीसुविधांअभावी संबंध तुटतो (दळणवळण ) . 

आणि कारखाने बोलाल तर प्रथम वरवर कच्चा माल हे कारण धरून ते ६-७ महिने चालतात असे कळलं पण त्यातही दळणवळण हे दुय्यम का होईना कारण होतेच . 

उरलेले ४-५ महिने हे पावसाळा आणि शेतात काम करणारे मजूर यांचे असतात . 

मूळ मुद्दा असा होता कि,

 जर अडाणी (तो व्यापारी जो modern  कणग्या बनवून सगळ्यात मोठा शेतकरी बनू पाहतो )

 गावात काही बदल करायला आला तर तो काय विचार करत असेल . 

१) गावात सगळ्या सुविधा आल्या तर गावही शहराप्रमाणं २४ तास चालवता येतील;

२) जसे कि कारखाने सध्या कोणत्याही कारणाने ४-५ महिने बंद असतात ते २ महिन्यांवर येतील कारण डागडुजी आणि विस्तार हे काम कमीत कमी २ महिन्यात पूर्ण होऊ शकते (source : Engineer - power  plant  ). 

३) हा फक्त या वाढलेल्या वेळेचा नफा जो आहे जो शेतकऱ्यांना मिळू शकत होता तो अडाणीला मिळेल . 

४) लॉजिस्टिक - कृषी उत्पन्न बाजार समिती ( जी आज सरकारी, सहकारी आहे ) जी सर्व व्यवस्था सांभाळते तिला खाजगी पर्याय अडाणी आणू शकतो जो साहजिकच त्याच्या फायद्याचा निर्णय असेल . 

बाकी जग आणि गाव  एकत्र होते आणि राहतील पण गावांचं गावपण शाबूत राहावं एवढच . 

चाँद तारो के आँगन में

 चाँद तारो के आँगन में  लढ चुके हम अपनी लढाई ।

लोगो ने अपने हिसाब से हमारी कहानी  बनायी ।।

ये जंग सीतारो ने लिखी ऐसा कहकर लढे हम जिंदगीभर | 

जमानेने भी बदलते बदलते कथा काव्य लिखे हमपर || 

जब तक सूरज चाँद रहेगा हमारी कहानी बनती रहेगी | 

हर भूमिका को न्याय और हर दिशा में स्वीकार ये कहेगी || 

हम ज़माने का और एक चेहरा देखे हैं | 

प्रेम को फिर भी रोखे हैं || 

बहुत कहानिया सुनायी प्यार की पर सुनने सुनाने वाले ना बता पाए ये बात | 

कौनसी कहानी ऐसी पायी जहा प्यार जीता मिला सवेरा ना मिली काली रात || 

यही जमाना है जिसका अंग मिनट और जंग है | 

प्यार और मजे के लिए कहा कोई जगह है || 

मानो या ना मानो  चाँद तारो के आँगन में  बहुत कुछ चलता रहेगा | 

हर एक का नसीब और  बाहुबल जंग के बीज बोएगा || 

सादिया बीती, सितारों ने चलाई -

हर एक ज़माने में लढाई 

वही लढाई हमने लढी 

तुम भी लड़ो आगे बढ़ो | 

फिर लढेंगे भाई भाई 

फिर ज़माने मे जंग खड़ी 

जल्दी दौड़ो झंडे गाडो || 

ताँकि तुम कह सको अपनों से बच के रहना सपनो से |

क्योकि तुमने लड़ी होगी तुम्हारी लड़ाई फिर लोग बनाएंगे तुम्हारी कहानी || 

गरज आणि हौस

 काल माणूस जे करून बसतो आणि मागे वळून बघतो पण  फक्त त्या  क्षणाचा आनंद  दिसतो ती हौस असते आणि आज जी माणसासमोर उभी राहून त्याला विचार करायला लावते ती गरज असते . सामान्य माणसांसाठी हा समजेल असा फरक आहे.

आपण किती जरी बोललो की चैन हा श्रीमंतांचा विषय असतो तरी आपली cycle वेगवेगळ्या असतात गणित एकच असते.

जसे की नवामध्यमवर्गिय लोक जगतात त्यात पगारी नंतर पहिला आठवडा हा गोल्डन विक असतो म्हणजे पैसा दिसण्यापासून तर पार्टी पर्यंत सर्व गोष्टी ह्या आठवड्यात होतात.

दुसरा आठवडा म्हणे सिल्व्हर विक यात पैसा सन्मार्गाला लागतो तो म्हणजे loan saving emi ह्या गोष्टी आम्ही या आठवड्यात आणून ठेवलेल्या असतात .

तिसरा आठवडा हा कॉपर विक जवळपास पैसा संपत आलेला असतो आणि माणसाला कळतच नाही की आपल्याला पुढे कसं जगायचंय .

चौथ्या स्टोन विक मध्ये तर अश्युगीन माणसे जसे राहत होती तसे राहावे का अशी इच्छा मनात येते कारण खर्च न करता कसं जगायचं हे बघावे लागते.

हेच श्रीमंतांचे बोललं तर ते वर्षातील काही महिने पार्टी करतात आणि काही महिने ते भार सहन करू शकतात .

या सर्व गोष्टीतून एवढे नक्की की चैन सगळे करतात.

पण गरजेचं पण काही सांगता येत नाही. 

चैन अनावश्यक असते , गरज आवश्यक असते.

शेती : - व्यवसाय की स्वयंरोजगार

आजवर जी शेतिबद्दलची विचारसरणी आहे त्यात घोळ असा आहे कि

 १) कम्युनिस्ट कामगारांचे हित बघते आणि ते शेतकऱ्यांना व्यावसायिक मानतात कारण त्यांच्या शेतात देखील कामगार असतात म्हणजे ते कामगार नाहीत हे पक्के असे त्यांचे मत आहे .

२) उजवी खाउजा (खाजगी,उदारी,जागतिकीकरण)  विचासरणीला शेतकरी शेतात पाहिजेत पण ते मालक म्हणून राहिले नाही पाहिजेत   कारण ते जर मालक राहिले तर हक्क हिस्सा नावाची गोष्ट तेथे  राहील  . 

आणि म्हणूनच होईल त्या मार्गाने शेतकऱ्यांच्या जमिनी त्यांच्या न राहता सरकार किंवा सहकार मालकीच्या व्हाव्यात जी त्यांची गरज आहे त्यासाठी ते प्रयत्नशील असतात .

आता शेतकऱ्याची अवस्था खाजगी दुकानदारासारखी आहे दिवस काढला तर काही तरी हाती लागेल असा समज  घालून  तो मेहनत घेतो 

पण भविष्यात  त्याच्या नवमाध्यमवर्गीय वंशजांना शहरात जमीन कमी पडायला लागली तर ती भूक  शेती गिळेल एवढी नक्कीच आहे . 

अजून एक गोष्ट जी आमच्या कायम ध्यानात राहावी जोपर्यंत शेतमाल  हा शेतकऱ्यांच्या हातून आपल्याला येतोय तोपर्यंत तो तुमच्या आवाक्यात आहे . जर का एकदा शहरातील मॉल मध्ये तो कायमचा गेला तर औषधांएवढी किंमत मोजावी लागेल जेवणाला  पण .

बरच वर्षे शहरात राहून देखील आपण हे विसरू नये कि शेती हि कायम गावातच वाढणार शहरात फक्त परसबाग होईल झाली तर !!!

पृथ्वी शेषाच्या मस्तकावर आहे

लहानपणी एक गोष्ट ऐकली होती
कि वेगवेगळ्या दिशांनी पृथ्वी कोठे आहे याबाबत माहितीसाठी वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत कोणी म्हणत होते की कासवाच्या पाठीवर, हत्तीच्या पाठीवर,
आणि आपल्याकडे कहाणी आहे की ती शेषनागाच्या मस्तकावर.
या गोष्टी भलेही काल्पनिक आहेत कारण सर्वजण विज्ञानानुसार जाणतात की सौरमाला आणि गुरुत्वाकर्षण यात पृथ्वी एक मैलाचा दगड आहे जेथे आपण राहतो.
पण या कल्पनेत एक मोलाचा सार आहे तो म्हणजे हत्ती, कासव,  शेषनाग हे जर पृथ्वीचा भार ऊचलतात तर ते पेलण्याची ताकद फक्त त्यांच्यात आहे कोणी ईतर ते पशू नाही ते पेलु शकते नाही त्यांच्या स्वभावात ते गुणधर्म आढळतात.
परिस्थिती कसलीही असो ते जे पृथ्वीचा भार वाहतात ते समाधान मानत असतात.

व्यवस्थेत जे भार वाहणारे  आहेत त्यांची संख्या तुलनेने त्यांच्यापेक्षा अधिक  आहे जे व्यवस्थापक किंवा व्यवस्थेत त्यांच्या वरच्या श्रेणीत आहेत.

संस्कृती आणि जन्म तसेच सहवास आणि अधिकार याद्वारे जे ज्या श्रेणीमध्ये पोहोचले आहेत ते परिस्थितीनुसार श्रेणी बदलतील पण भारवाहू हे नेहमीच दुर्लक्षित राहिलेले आहेत जरी ते संघटीत असतील किंवा असंघटित.

कारण व्यवस्था हे सांगते की निर्णय हे जे भार उचलतात ते घेत नाहीत कारण तो अधिकार त्यांना व्यवस्था देत नाही
ते तर व्यवस्थापकांनी केलेल्या निर्णयांना बांधील राहून सोपवलेली  कर्तव्ये पार पाडतात.
त्यांचे निर्णय बदलण्याची   क्षमता असलेल्या व्यवस्थापकाला अजून एक गोष्ट माहीत आहे ती म्हणजे त्यांच्या मनात असलेल्या प्रलोभने तसेच नाईलाज
यांची असलेली जाणीव. ही त्याला स्वतःला स्वतःचे निर्णय थोपवण्यात मदत करत असते.

अजुन एक गोष्ट म्हणजे भारवाहू हे एकत्र असतांना ते व्यवस्थेला पुरक अशाच गोष्टींचे समर्थन करतात.
(उदा.  उसतोड कामगार असो की आतंकी सैनिक ते आपापल्या व्यवस्थेविरूद्ध नाही जातात नाही ते कोणाकडून ऐकून घेऊ शकतात).

जन्म  से बैरागी जब संसार का हिस्सा होने चला तब यही कहने का अवसर मिला!!!

जब कभी धर्म और व्यवस्था के नाम पर अवडंबर होगा.
तब व्यवस्था बदली जाये ये अनिवार्य होगा!!!

कोई श्रेणी ही ना रहे ऐसा समय ही परिणाम होगा!!!
विधीविधान तुमसे जन्मे है तुम विधीविधान से नही ये आकलन हर हर महादेव की गुंज से होगा !!!

देवाला देव बनवणे हे कलाकारांच कर्तव्य आहे

एक गोष्ट नेहमीच वादाचा विषय बनते ती म्हणजे देव.

काही लोक म्हणतात की देवाने माणसाला बनवले तर काही ठिकाणी माणसाने ऊपासनेसाठी देव बनवले आहेत.
मुर्तीपुजक व्यवस्था अनेक नवीन देव कालानुरूप उदयास आणते.
आणि मग चालू होतो स्पर्धेचा खेळ, वेगवेगळ्या देवांच्या वेगवेगळ्या रंगापासून तर विधी सेवा पर्यंत सर्व गोष्टी ठरवल्या जातात आणि मग ते कोणत्याही परिस्थितीत आपण आपल्या आचरणात आणावे लागेल असे कडक नियम लादले जातात.
या सर्व गोष्टींचा विचार केला तर हे सगळे प्रकार माहीत असतानाही ते रितसर पार पाडले जातात कारण येथे कलाकार आणि कलेला अपरंपार महत्त्व आहे.

विधी सेवा सुरू करताना तसेच ते व्यवस्थेच्या पायथ्याशी असलेल्या जनसामान्यांपर्यंत पोहोचताना कलाकार महत्त्वाची भूमिका बजावतात.

ऊदा.  नवरात्रात 9 दिवस 9 रंग ठरवले गेले होते आणि ते कलाकारांकडून वर सांगितल्याप्रमाणे पोहोचले. काही ठिकाणी तर ते स्वतः पण त्या ठरवलेल्या रंगीत कपड्यात 9 दिवस विधीवत दिसले.
हे सहाजिकच आहे कारण येथे कलाकार हे संस्कृती जोपासताना किंवा नवी संस्कृती बनवतात आणि पैसे मिळवतात.
(Off course Artist are trend setters &  they receive money to develop culture.)

Safety Honor &  Welfare of your country comes first.

https://youtu.be/abO7kbJE2Lg?si=AG67BiXSfx0ZXlRX

Sudame & Subodh bhave (गोंदवलेकर महाराज)

सहस्त्रावधी समुदाय आणि माहिती प्रवाह

The millennial community is the community of people, which are born in the last decade of the millennium.

They are the last people of the history & first people of the future. So they must handle the ancient principles of man & also last future of man. I believe we need the more specific awareness of environment also. Generally, we follow DIKW rule for info with latest IT resources. the rule says

Data>>Info>>Knowledge >>Wisdom.

 Data is a set of values of qualitative or quantitative variables.

Info is meaningful set of data

Knowledge is a thought in the individual's mind, which is characterized by the individual's justifiable belief that it is true.

Wisdom is the ability to increase effectiveness

That indicates know- who, how, when is knowledge

& know-why is the wisdom

 so, beyond this, we are having nowadays AAA in IT for transfer of data those are anytime, anywhere, on any device & lastly people are working for 4th Any language

Technologically mediated information

It is estimated that the world's technological capacity to store information grew from 2.6 (optimally compressed) exabytes in 1986 – which is the informational equivalent to less than one 730-MB CD-ROM per person (539 MB per person) – to 295 (optimally compressed) exabytes in 2007.This is the informational equivalent of almost 61 CD-ROM per person in 2007.

The world’s combined technological capacity to receive information through one-way broadcast networks was the informational equivalent of 174 newspapers per person per day in 2007.

The world's combined effective capacity to exchange information through two-way telecommunication networks was the informational equivalent of 6 newspapers per person per day in 2007.

As of 2007, an estimated 90% of all new information is digital, mostly stored on hard drives

हजार वर्षांचा समुदाय हा लोकांचा समुदाय आहे, जे सहस्रावधीच्या शेवटच्या दशकात जन्माला येतात.

ते इतिहासाचे शेवटचे लोक आणि भविष्यातील प्रथम लोक आहेत. म्हणून त्यांनी मनुष्याच्या प्राचीन तत्त्वांचा आणि माणसाच्या शेवटच्या भविष्याचीही हाताळणी करावी. मला विश्वास आहे की आम्हाला पर्यावरणाबद्दल अधिक विशिष्ट जाणीव देखील आवश्यक आहे. सामान्यत :, आम्ही नवीनतम आयटी संसाधनांसह माहितीसाठी DIKW नियमांचे अनुसरण करतो. नियम म्हणते

डेटा >> माहिती >> ज्ञान >> शहाणपण

 डेटा गुणात्मक किंवा परिमाणवाचक परिवर्तनाच्या मूल्यांचा संच आहे.

माहिती डेटाचा अर्थपूर्ण संच आहे

ज्ञान व्यक्तीच्या मनात एक विचार आहे, ज्याला व्यक्तिच्या योग्यतेवर विश्वास आहे की हे सत्य आहे.

शहाणपण म्हणजे प्रभावीपणाची क्षमता

त्यावरून हे सूचित होते की - कोण, कशाप्रकारे, ज्ञान कधी आहे

आणि ज्ञान-शहाणपणा का आहे?

 त्यामुळे, याहूनही पुढे, आम्ही आजकाल एएए आयटी मध्ये डेटाच्या स्थानांतरणासाठी, कोणत्याही वेळी, कोणत्याही डिव्हाइसवर आणि शेवटी लोक 4 था कोणत्याही भाषेसाठी काम करीत आहेत.

तंत्रज्ञानात मध्यस्थीची माहिती

असा अंदाज आहे की माहिती साठवण्याकरिता जगातील तांत्रिक क्षमता 1 9 86 पासून 2.6 (ऑप्टिमायसी कंपार्टेड) एक्बाबाईट्सने वाढली आहे - जी एक व्यक्ती 730 एमबी सीडी-रॉम प्रति व्यक्ती (प्रति व्यक्ति 539 एमबी) पेक्षा कमीत कमी 2 9 5 पर्यंत माहितीपूर्ण आहे संकुचित) 2007 मध्ये एक्बाबाइट्स. हे 2007 मध्ये जवळजवळ 61 सीडी-रॉम प्रति व्यक्ती माहितीचे समतुल्य आहे.

1-मार्से ब्रॉडकास्ट नेटवर्क्स द्वारे माहिती मिळविण्याकरिता जगण्याची एकत्रित तांत्रिक क्षमता ही प्रति व्यक्ती प्रति दिन 174 वृत्तपत्रांची दररोज माहिती असते.

2007 मध्ये प्रति व्यक्ती दररोज 6 वृत्तपत्रांच्या माहितीच्या बरोबरीने दोन-वे दूरसंचार नेटवर्कद्वारे माहितीची देवाणघेवाण करण्यासाठी जगातील एकुण प्रभावी प्रभावी क्षमता होती.

2007 नुसार, सर्व नवीन माहिती अंदाजे 90% डिजिटल आहे, मुख्यतः हार्ड ड्राइववर संग्रहित केली जाते.

सहस्राब्दी समुदाय लोगों का समुदाय है, जो सहस्राब्दी के अंतिम दशक में पैदा होते हैं।

वे इतिहास के अंतिम लोग हैं और भविष्य के पहले लोग हैं। इसलिए उन्हें मनुष्य के प्राचीन सिद्धांतों और मनुष्य के अंतिम भविष्य को भी संभालना चाहिए। मेरा मानना है कि हमें पर्यावरण के बारे में अधिक विशिष्ट जागरूकता की आवश्यकता है। आम तौर पर, हम नवीनतम आईटी संसाधनों के साथ जानकारी के लिए डीआईकेडब्ल्यू नियम का पालन करते हैं। नियम कहता है

डेटा >> सूचना >> ज्ञान >> बुद्धि

 डेटा गुणात्मक या मात्रात्मक चर के मूल्यों का एक समूह है

जानकारी डेटा का सार्थक सेट है

ज्ञान व्यक्ति के दिमाग में एक विचार है, जिसे व्यक्ति के उचित विश्वास से दर्शाया जाता है कि यह सच है।

बुद्धि प्रभावशीलता बढ़ाने की क्षमता है

यह पता चलता है कि पता है - कौन, कैसे, कब ज्ञान है

और जानिए- ज्ञान क्यों है

 इसलिए, इसके अलावा, हम आजकल एएए इन आंकड़ों के हस्तांतरण के लिए कर रहे हैं, वे किसी भी समय, कहीं भी, किसी भी डिवाइस पर और अंत में लोग 4 थे किसी भी भाषा के लिए काम कर रहे हैं

तकनीकी मध्यस्थता जानकारी

यह अनुमान लगाया गया है कि 1 9 86 में सबसे अच्छी जानकारी रखने वाली दुनिया की तकनीकी क्षमता 2.6 (बेहतर संकुचित) एक्साबाइट से बढ़ी - जो प्रति व्यक्ति (प्रति व्यक्ति 539 एमबी) से कम एक 730 एमबी सीडी-रॉम के लिए सूचनात्मक है - 295 तक (बेहतर ढंग से संकुचित) 2007 में एक्सबाइट्स। यह 2007 में लगभग 61 सीडी-रॉम प्रति व्यक्ति के बराबर है।

एक तरफ़ा प्रसारण नेटवर्क के माध्यम से जानकारी प्राप्त करने के लिए दुनिया की संयुक्त तकनीकी क्षमता यह थी कि 2007 में प्रति दिन प्रति व्यक्ति 174 समाचार पत्रों के बराबर था।

दो-तरफा दूरसंचार नेटवर्क के माध्यम से सूचना का आदान-प्रदान करने की दुनिया की संयुक्त प्रभावी क्षमता 2007 में प्रति व्यक्ति प्रति दिन 6 समाचार पत्रों के बराबर थी।

2007 तक, सभी नई सूचनाओं का अनुमानित 90% डिजिटल है, जो कि हार्ड ड्राइव पर संग्रहीत है

दोन वेळेसाठी लढनार्यांचा धर्म तो कोणता

 अन्न, वस्त्र , निवारा या मानवाच्या मुलभूत गरजा आहेत आणि धर्म, अर्थ, काम हे माणसाने माणसासाठी एका विशिष्ट हेतू साठी निर्माण केलेल्या व्यवस्था आहेत त्यात मुलभूत हेतू आहे तो म्हणजे माणूस हा अनुकरणशील प्राणी आहे , तसेच तो समाजशील सुद्धा आहे , म्हणजे तो एक तर पंचज्ञानेन्द्रियाने जे साठवतो ते तो परत वापरू शकतो आणि त्याला कळपात राहायची सवय आहे म्हणून तो इतर जंगली पशु तसेच निर्विकार पाळीव पशु या पेक्षा वेगळा आहे याची नेहमी जाणीव राहावी यासाठी प्रत्येक वेळी काल ,वेळ, स्थळ, इत्यादी  यांचा  विचार करून संहिता बनविल्या गेल्या त्यात व्यवस्था कशी चालवली जावी कोण कशा प्रकारे कोणत्या प्रसंगी पुढाकार आणि माघार घ्यावी (कारणासहित)  आणि त्या व्यवस्थेत धर्म , अर्थ , काम यांची सांगड घातली गेली. 

सुखस्य मूलं धर्मः , धर्मस्य मूलं अर्थः |

अर्थस्य मूलं राज्यं , राज्यस्य मूलं इन्द्रिय जयः ||

इन्द्रियाजयस्य मूलं विनयः, विनयस्य मूलं वृद्धोपसेवः |||

वृद्धोपसेवाय विग्न्यानं , विग्न्यानेनं आत्मानं सम्पद्येत

समपदितात्म जितात्मम भवति, जितात्मा सर्वार्थे संयुज्यते ||||

सुख का मूल धर्म है. धर्म का मूल अर्थ है. अर्थ का मूल राज्य है. राज्य का मूल इंद्रिय विजय है.

आणि इंद्रिय विजय म्हणजे काम विजय (काम या शब्दाचा अर्थ पंच्ज्ञानेद्रियांची हौस कारण जी भागवली जात नाही ती हौस असते ) त्याच मूळ विनय ,वृद्धांची सेवा,विज्ञान ज्याने आत्मा जितात्मा होऊन पावन होतो 

आता सुख नावाच्या गोष्टी साठी काय काय लागते हे वर दिले आहे 

पण सुख म्हणजे नेमके काय असते हे कळण्यासाठी अन्न , वस्त्र , निवारा या मुलभूत गरजा पूर्ण होणे आवश्यक आहे. जर त्यासाठीच एखाद्याची सर्व उर्जा खर्च होत असेल तर तो वरील कोणत्याही गोष्टीचा विचार करत नसावा.

नव्हे त्याला किंचितही फरक पडत नसावा आणि व्यवस्थाही त्याचा विचार करीत नाही असा त्याचा वैक्तिक समाज असेल. कारण व्यवस्था फक्त दोन स्थान देते भाग अथवा शिकार जे माणसे व्यवस्थेचा भाग असतात ते जून आहे ते चालू राहावे या साठी आग्रही असतात आणि जे लोक शिकार असतात ते या लोकांकडून सहानुभूती प्राप्त करत असतात कारण मूळ हे तटस्थ असले तरी नवीन काही तरी अनुकरणीय असले कि मनुष्य प्राणी मागे पुढे जास्त बघत नाही .

पण एक गोष्ट  मात्र  खरी आहे व्यवस्था आली कि मक्तेदारी नावाचा प्रकार दिसून येतोच . आजच्या काळात न्याय,संरक्षण,शासन,अर्थ,माध्यम,ह्या नवीन व्यवस्था आहेत आणि त्यातही जाणीवपूर्वक मक्तेदारीला आमंत्रण दिले जाते, आणि या कोणत्याही व्यवस्थेत नसणारे ते आहेत आमचे तटस्थ, दोन वेळेसाठी लढणारे , फक्त विचारंनी भाजी भाकरी मिळत नाही त्यासाठी कष्टच करावे लागतात हे ठासुन सांगणारे !

त्यांना हे व्यवस्थेतील मक्तेदार कधी आपुलकी दाखवतात अन व्यवस्थेत घेतात तर कधी तुच्छ वागणूक देऊन शिकार बनवतात अन मग चक्र पुन्हा चालू राहते जो व्यवस्थेत गेला तो व्यवस्थेचे गोडवे गोता अन  जो शिकार झाला तो व्यवस्थेला शह देण्याची वात पेटवून व्यवस्थेपर्यंत ती आग पोचण्याची वाट  बघतो.

यात कितीही विचार केला तरी आपण या तटस्थ लोकांचा सुखामागचा मूळ हेतू धर्म नाही सांगू शकत 

जे काही औपचारिक धर्म या नावाने चालणारे गडे आहे त्या संहिता माणसाने बनवल्या यात कुठेही दुमत नसावे त्यामागे दोन मूळ कारणे १) जुना अनुभव 2) वर्तमान परिस्थिती या दोन गोष्टी संहिता लिहितांना हाताळल्या जातात अन नेहमी  शिकार झालेले लोकच त्यावर विश्लेषण करून बदलाची मागणी करतात हे प्रत्येक संहितेचे विशेष म्हणावे लागेल कारण प्रत्येक संहितेने भविष्यासाठी काही नसेल केले पण हे व्यवस्थेचे शिकार त्या मूळ हेतूचे कार्य साध्य करतात म्हणजे माणसाच्या मूळ स्वभावातच ते रुजलेले आहे असे म्हणावे लागेल 

बाकी शेवटच्या ओळी तथाकथित बुद्धीजीवी अन अनुयायी लोकांसाठी 

" कभी मनुने  लिखी थी संहिता कभी भीमराव ने लिखा था संविधान पार आज भी सरकारी व्यवस्था मी चार हि स्तर (क्लास) है और बिगरसरकारी (अतिशूद्र ) तो गिनती मे भी नाही आते   तो बताओ कोनसी व्यवस्था बदली कोनसा समाज बदला न व्य्वस्था बदली न बदला समाज बदला तो बस व्यवस्था मी तुमारा स्थान !!!"

शिवम प्रल्हाद तौर
राहणार: शेलगाव  तालुका: माजलगाव  जिल्हा: बीड
राज्य :महाराष्ट्र  देश: भारत
वसुन्धरैव कुटुम्बकम   

व्यवस्था : एक श्रेणी बद्ध रचना

व्यवस्था ही एक श्रेणीबद्ध रचना आहे आणि त्यातील श्रेणी आणि श्रेणीचे स्थान खालील पद्धतीने ठरवले जाते

१) प्रमाण : वेळ ,पैसा, श्रम, ज्ञान याच्या प्रमानावरून श्रेणीतील स्थान ठरते

2) समावेशाचा काल: जो जितक्या अगोदर श्रेणीमध्ये समाविष्ट झाला तो तितक्या लवकर श्रेणीचे स्थान पक्के करत जातो.त्यात वर दिलेले मुद्दे ठरावास कारणीभूत ठरतात

३) वंश , वडिलोपार्जित कर्म : वाडवडिलांनी ज्या श्रेणीत काम केले त्या श्रेणीत वंशज काम करत राहील असा एक प्राथमिक समज आहे तरी एखादा वंशज पाहिजे तेव्हा आप्तांचा रोष पत्करून तसेच सहानुभूती आणि दरारा यांच्या जोरावर श्रेणी व स्थान बदलू शकतो

४)महत्त्वकान्क्षा : जर सर्व व्यवस्था एके ठिकाणी काही परिस्थितीमुळे एका माणसाकडे आकर्षित होत असेल तर त्या माणसाची मह्त्वकान्क्षा ठरवते कि तो अन त्याची श्रेणी कोठवर जाऊ शकते

५) पर्यायी श्रेणी : पर्यायी श्रेणी तयार झाल्यास बहुतेक लोक त्या श्रेणीमध्ये समाविष्ट होण्याचा प्रयत्न करतील आणि जुन्या श्रेणी नष्ट करण्याचा प्रयत्न करतील पण उरलेले लोक जुन्या श्रेन्यांना चिटकून राहतील.

६)व्यवस्था डळमळीत होणे किंवा अतिप्रासंगिक होणे   : हा रचनेचा शेवटचा पण निर्णायक भाग जेव्हा व्यवस्थेतील सर्व लोक एकमेकांवर अवलंबून आहेत याची जाणीव सर्वांना झालेली असेल तसेच प्रसंगानुसार कोणीही कधीही श्रेणी आणि स्थान बदलत राहील आणि काही तथाकथित विचारवंत व्यवस्था बनवानार्याला कशी अक्कल नव्हती हे सिद्ध करायला जीव खर्ची घालतील आणि सर्व श्रेन्यांतून त्यांना संमिश्र प्रतिक्रिया मिळतील



पण एक गोष्ट मात्र कोनिहि विसरता कामा नये

" व्यवस्था न बदली हे, न बदलेगी ,बदलेगा तो बस  व्यवस्था मे तुम्हारा स्थान "!!!

सहानुभूती किंवा दहशत :रहस्यांचा समुद्र शिवा Sympathy or Terror :Shiva the Ocean of Secrets

पुराणांत शिवाचे दोन रूप दाखवले जातात एकाला नाव भोला सांब किंवा शंभो आणि दुसर्याला नाव आहे रुद्र किंवा भैरव

जेव्हा मनुने संहिता बनवली, तेव्हा शिवा भोला सांब होता त्याने सुरुवातीला तिच्याशी जुळवून घ्यायचे ठरवले कारण तो एक कृषक होता ,निर्माण कर्ता होता म्हणून त्याला सहानुभूतीची गरज होती म्हणून त्याने हि व्यवस्था स्वीकारली. म्हणजे, शिवा(सांब शंभो )-निर्माण-सहानुभूती -जुळवून घेणे. हा प्रकृतीचा नियम आहे म्हणजे उत्पादक कृषक जो आहे त्याला सहानुभूतीची सगळ्यात जास्त गरज आहे . कारण तो निर्माण कार्य करत असतो आणि त्याचे परिणाम सर्वांच्या जीवनावर होतो तोही चांगला .
आता शिवाच्या दुसर्या रुपाकडे लक्ष देऊ शिवाने जुळवून घेण्याचा खूप प्रयत्न केला ,पण व्यवस्था जेव्हा सहानुभूती देते तेव्हा त्याला अनेक समस्या निर्माण करते,हे त्याच्या लक्षात आले मग त्याचेच रुपांतर झाले ते समोरे जाण्याला म्हणजे व्यवस्थेत ज्या काही समस्या त्याला दिसू लागल्या ,त्याला त्याने सामोरे जायचे ठरवले आणि स्वतःची दहशत निर्माण केली तिचे कारण ज्या समस्या त्याला समोर येतील त्याचा नाश करन्यासाठी म्हणजे शिवा (रुद्र भैरव )-नाश -दहशत -सामोरे जाने
पर्यायाने आपण म्हणू शकता कि शिवा जेव्हा सांब रुपात होता त्याला सहानुभूती मिळाली ,पण त्याची हार त्यातच आली आणि शिव जेव्हा रुद्र रुपात आला तेव्हा त्याच्या दहशतीने त्याला जीत मिळवून दिली
यातून हे लक्षात येते कि
 शिवा(सांब शंभो )-निर्माण-सहानुभूती-जुळवून घेणे-हार(व्यवस्थेचा भाग)
शिवा (रुद्र भैरव )-नाश -दहशत -सामोरे जाने-जीत(व्यवस्थेचा शिकार )
ज्या माणसाला काही नवीन निर्माण करण्याची इच्छा आहे त्याने सर्वांची सहनिभूती प्राप्त करणे योग्य आहे आणि तो माणूस व्यवस्थेचा भाग असला  पाहजे
जो माणूस व्यवस्थेचा शिकार झाला आहे तो स्वतःची दहशत निर्माण करून व्यवस्था नष्ट करण्या साठी कार्यरत असतो



There are two forms of Shiva in the Purana, one is named Bhola Samb or Shambho and the other is Rudra or Bhairav.

When Manu made a code, Shiva Bhola was a Sambha, he initially decided to adapt to that because he was a farmer, so he needed sympathy, so he adopted this arrangement, that is Shiva (Samb Shamba) - Creation-Sympathy-Follw. That is, the productive farmer who is most needed for sympathy. Because it is working on the construction and its effects are on everyone's life, even better
 Now Shiva tried to adapt to another form of Shiva, but when the system gave sympathy, he realized that it would create many problems. Once he got converted, he decided to face any problems that he had seen in the system and his own panic The problem that caused him will cause him to come to the front To destroy him, Shiva (Rudra Bhairav) -Destruction-Terror-Face
Alternatively, you can say that Shiva was sympathetic when he was Sambhu, but his defeat came in and Shiva gave him victory when he came in Rudra
From this it realizes that
 Shiva (Samb Shamba) - Creation - Sympathy-Follow-Defeat (Part of the system)
Shiva (Rudra Bhairav) -Destruction -Terror-Face-Victory (system hunting)
The person who wants to create something new is the right person to be able to take care of everyone and it is a part of the system.
The person who is hunted by the system is working to create panic by destroying the system


THIS IS BINARY PHILOSOPHY
EITHER FACE OR FOLLOW
EITHER GET SYMPATHY OR TAKE THE HELP OF TERROR
EITHER CREATE SOMETHING OR DESTROY WHICH ISN'T NEEDED
THEN YOU WILL GET VICTORY OR DEFEAT
BE A SHAMBHO OR RUDRA


शिवम प्रल्हाद तौर 
राहणार: शेलगाव  तालुका: माजलगाव  जिल्हा: बीड 
राज्य :महाराष्ट्र  देश: भारत
वसुन्धरैव कुटुम्बकम